EDD



więcej

Konkursy



więcej

Szlaki



więcej

Galerie



więcej
 

Świątynia MatyldyPokój, park, założenie parkowo - pałacowe powstało miejscu leśnej osady należącej początkowo do rodziny Piastów Opolskich, od XVI w. do rodziny von Redern, na terenie bagienno - nizinnym z lekkim wzniesieniem zwanym Winną Górą.

Inicjatorem budowy rezydencji pałacowo - parkowej był syn księcia oleśnickiego Christiana von Wuertenberga, Karol Christian Erdman, on też zmienił nazwę miejscowości na niemiecką - Carlsruhe. W 1748 r. powstał zwierzyniec, a następnie pałacyk myśliwski na skrzyżowaniu ośmiu alei rozchodzących się promieniście pośród malowniczych lasów; pałacyk ten spłonął już w 1751 r.

Z czasem książe Erdman wznosi nowy budynek pałacu, pomieszczenia dla służby, zakłada folwark, a także francuski ogród barokowy. W tym to ogrodzie wybudowano stawy noszące imiona kobiet występujących w rodzinie, a tuż przy wejściu stanęły dwie, kamienne rzeźby. Na początku II poł. XVIII w. przy jednym ze stawów, stawie Wilhelminy, zlokalizowanym w pobliżu Winnej Góry wzniesiono pałacyk szwedzki, a na stawie Zofii usypano wyspę na której posadowiono pałacyk księżnej z widokiem na okoliczne wzniesienie. Posiadłość stopniowo się rozwijała i z czasem sięga do położonych 2 km od Pokoju wzgórz.

W 1780 r. na jednym z tychże wzgórz wybudowano pałac o wytwornej dekoracji architektonicznej i bogatym wyposażeniu wnętrz.  Rzeżba stojąca w ParkuPark otoczono płotem, zaprojektowano kręte ścieżki, aleje pośród których znalazły się świątynia pogańska, japoński domek, elizjum jako pomnik wojny siedmioletniej, świątynia Apollona, a także domek pustelnika ze specjalną księga dla wizytujących park gości; w tym to czasie, zgodnie zresztą z trendami światowymi, park zatracił swój francuski styl na rzecz bardziej zbliżonego do natury stylu angielskiego.

Po śmierci księcia Christiana Erdmana założenie parkowe dziedziczą i ubogacają kolejni spadkobiercy rodu Erdmanów. Z końcem XVIII w. powstał stały teatr oraz przebudowano cieplarnię na kościół katolicki, w I ćwierćwieczu XIX w. zbudowano pałac letni przekształcony z czasem w salę koncertową itd. W 1903 r. umarł ostatni z potomków księcia Christiana i całe założenie pałacowo - parkowe przeszło na własność króla pruskiego, w 1946 r. pałacyk został spalony i rozebrany, jego losy podzielił również pałacyk usytuowany na Winnej Górze. Obecnie park jest zaniedbany, zaś drzewostan jest w posiadaniu Lasów Państwowych.

 

bip

 

PUBLIKACJE
O ZABYTKACH OPOLSZCZYZNY

oik2012okladka

W Opolskim Informatorze Konserwatorskim z 2012 r. można Więcej >>

 

ZABYTEK CHRONIONY
PRAWEM