Ruchome



więcej

Nieruchome



więcej

Archeologia



więcej
 

Barokowy główny korpus (skrzydło południowe) pałacu w Turawie został wzniesiony w latach 1728-30 staraniem Marcina von Löwencrona, właściciela od 1712 r. dóbr turawskich, według najprawdopodobniej projektu opolskiego architekta Adama Tentscherta. W 1751 r. do korpusu od południa dobudowano z inicjatywy Antoniego von Löwencrona kaplicę w formie pięciobocznej wieży zwieńczonej baniastym hełmem z latarnią. W latach 1760-61 pałac został rozbudowany przez mistrza murarskiego Leopolda Lechnera o północne skrzydło na planie prostokąta, pierwotnie połączone ze skrzydłem południowym bramą. W 3 ćw. XIX w. za sprawą nowego właściciela pałacu Karla hrabiego von Garnier-Turawa nastąpiła przebudowa pałacu, przede wszystkim wnętrz w formach neorokokowych. Dodatkowo oba skrzydła budowli zostały powiązane ze sobą nowym wąskim budynkiem. Tuż przed II wojną światową rodzina Garnierów przekazała pałac na sierociniec, a w 1945 r. rezydencja została przejęta od Hubertusa hrabiego von Garnier-Turawa przez Skarb Państwa Polskiego. W pałacu mieściło się prewentorium, dom dziecka, a także Urząd Gminy Turawa. Obecnie rezydencja jest własnością prywatną.

Od wielu lat – niestety – pogarsza się stan techniczny, wpisanego w 1956 r. do rejestru zabytków nieruchomych województwa opolskiego, pałacu w Turawie. W takcie wielu oględzin pracownicy Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Opolu opisali istotne uszkodzenia lub zniszczenia konstrukcji budynku, zagrażające trwałości zabytku. Nieszczelności w pokryciu dachu oraz brak odpowiedniego orynnowania spowodowały osłabienie struktury murów, zamakanie tynków, zacieki i spękania dekoracji sztukatorskiej w pomieszczeniach pałacu. Dodatkowo brak izolacji przyczynił się do zagrzybienia dolnej partii budynku. Pod wpływem zawilgocenia nastąpiło odspojenie od podłoża oraz osypywanie się tynków zewnętrznych i detali architektonicznych. Również stropy nad drugą kondygnacją, które uległy nieznacznemu ugięciu, noszą ślady licznych spękań, zacieków oraz ubytków tynku na powierzchniach sufitów. Coraz większej destrukcji podlegają stalowe konstrukcje balkonów, zadaszenie nad wejściem głównym oraz żeliwny wykusz.

Po przeprowadzeniu kontroli Opolski Wojewódzki Konserwator Zabytków wydał w 2013 r. właścicielowi obiektu nakaz przeprowadzenia robót budowlanych i prac konserwatorskich, zabezpieczających pałac w Turawie przed zniszczeniem.

W 2016 r. w ramach prowadzonego administracyjnego postępowania egzekucyjnego Opolska Konserwator Zabytków, mgr Iwona Solisz przeprowadziła remont zastępczy pałacu. Dnia 14 września 2016 r. dokonano odbioru następujących prac budowlanych, ograniczających proces destrukcji budynku rezydencji:

- zabezpieczenie konstrukcji dachu nad częścią północną pałacu, obejmujące wzmocnienie i wymianę całkowicie zniszczonych elementów więźby dachowej oraz wykonanie szczelnego pokrycia papą termozgrzewalną;

- zabezpieczenie nieszczelności dachu krytego dachówką poprzez uszczelnienie dachówek zaprawą wapienną;

- oczyszczenie, udrożnienie i uzupełnienie orynnowania;

- zabezpieczenie stwarzających zagrożenie elementów metalowych balkonów, zadaszenia nad wejściem głównym oraz żeliwnego wykusza;

- zabezpieczenie fragmentu detalu architektonicznego elewacji;

- podparcie ugiętych stropów ponad II kondygnacją z zabezpieczeniem sztukaterii na sufitach.

Dzięki powyższym działaniom remontowym wstrzymano degradację budynku, jednak zniszczone wcześniej elementy konstrukcyjne i dekoracyjne wymagają przeprowadzenia jak najszybciej kompleksowych prac renowacyjnych i konserwatorskich.

oprac.Katarzyna Długosz-Niedbalec

 

Pałac w Turawie po remoncie zastępczym

Paac w Turawie fot.WUOZ w Opolu5 Paac w Turawie fot.WUOZ w Opolu6 Paac w Turawie fot.WUOZ w Opolu
Paac w Turawie fot.WUOZ w Opolu4 Paac w Turawi fot.WUOZ w Opolu2 Paac w Turawie fot. WUOZ w Opolu3

 

 

bip

 

PUBLIKACJE
O ZABYTKACH OPOLSZCZYZNY

oik2011okladka

W Opolskim Informatorze Konserwatorskim z 2011 r. można Więcej >>

 

ZABYTEK CHRONIONY
PRAWEM