Ruchome



więcej

Nieruchome



więcej

Archeologia



więcej
 

Ratuszowa Sala Rady w Brzegu odzyskuje blask

Pod koniec stycznia 2020 r. zostały odebrane prace konserwatorskie, restauratorskie oraz roboty budowlane w kilku pomieszczeniach pochodzącego z lat 1569–1577 renesansowego ratusza w Brzegu, tzn. w dawnej Sali Rady, skarbcu i w sklepionej sali na pierwszym piętrze wieży głównej. We wnętrzach dawnej Sali posiedzeń rady i skarbca planuje się urządzenie niewielkiego muzeum miejskiego, w którym będą eksponowane zabytki związane z historią i kulturą mieszczan i władz brzeskich.

Na podstawie archiwalnych fotografii, materiałów historycznych oraz „Studium koncepcyjnego do projektu adaptacji dawnej Sali Rady, dawnego skarbca i pomieszczenia na wieży na piętrze ratusza w Brzegu dla celów muzealnych” (aut. Pracowni Dokumentacji i Konserwacji Zabytków – Jerzy Skarbek) rozpoczęto I etap prac konserwatorskich i rekonstrukcyjnych XVIII-wiecznego wystroju pomieszczeń przeznaczonych na sale muzealne. Oprócz wykonania wypraw mineralnych ścian, sufitu i sklepień oraz ich pomalowania, wymieniono parkiet w skarbcu na posadzkę z płyt ceramicznych. W celu lepszego dostosowania wnętrz do ekspozycji muzealnych zamontowano nową instalację elektryczną oraz system monitorujący i alarmowy. Przystąpiono także do aranżacji wnętrza Sali Rady.

Na szczególną uwagę zasługuje bogato wyposażona w 1746 r. sala posiedzeń rady. Jej część wschodnia została podwyższona o stopień i oddzielona balustradą. Wzdłuż ścian wbudowano szafy na akta, a na ich zewnętrznych ścianach Jan Sebastian Neubert i Karol Fryderyk Eylich namalowali alegorie oraz sceny ilustrujące wymiar sprawiedliwości w starożytnym Rzymie. Na suficie został umieszczony plafon z namalowanym przez Jana Jerzego Ernsta przedstawieniem alegorii sprawiedliwości.

          Podczas prac konserwatorskich i restauratorskich dokonano rekonstrukcji brakujących elementów zwieńczeń oraz zamontowano w nich osiem kartuszy, które wcześniej zostały poddane konserwacji. Przeprowadzono konserwację rzeźby orła oraz zrekonstruowano pierwotnie stojące na balustradzie dwie rzeźby puttów z atrybutami.

Aby Sala Rady w pełni odzyskała swój historyczny i artystyczny wygląd, planowane są następne etapy prac konserwatorsko-restauratorskich.

Fotografie Sali Rady z archiwum WUOZ-u:

BrzegSalaRa Brzeg SalaR BrzegSalaRaj

Czas na zegar z Paczkowa

zegar paczkow01Na przełomie lipca i sierpnia 2015 r. podczas prac remontowych przy renesansowej wieży ratusza w Paczkowie pod metalowa XIX-wieczną tarczą zegara odkryto kamienną tarczę zegara mechanicznego pochodzącego z czasu powstania ratusza. Zbudowany w latach 1550-1552 z fundacji biskupa Baltazara Promnitza ratusz został przebudowywany w 1821-22 w stylu późnoklasycystycznym, a następnie odnowiony w 1863 i 1911-12. Datę 1552 upamiętniającą zakończenie pierwszej budowy ratusza odczytano również na odkrytej na południowej ścianie wieży kamiennej tarczy zegarowej.

Jeszcze w trakcie remontu wieży paczkowskiego ratusza podjęto prace konserwatorskie przy nowo odsłoniętej kamiennej tarczy zegara. Na podstawie badań stratygraficznych dyplomowani konserwatorzy dzieł sztuki mgr Dorota Gryczewska i mgr Sebastian Wójcik przeprowadzili działania konserwatorskie, które miały na celu przywrócenie walorów artystycznych i ekspozycyjnych. Po oczyszczeniu powierzchni zdezynfekowano i wzmocniono kamienne podłoże, sklejając pęknięcia i uzupełniając ubytki zaprawą mineralną imitującą piaskowiec. Posiłkując się opracowaniami historycznymi i technicznymi, konserwatorzy odtworzyli ubytek w miejscu montażu mechanizmu zegarowego oraz zrekonstruowali warstwy malarskie i wskazówkę.

Więcej

Zakończono prace przy barokowej chrzcielnicy z kościoła parafialnego w Byczynie

chrzcielnica byczyna014 listopada 2015 r. Opolski Wojewódzki Konserwator Zabytków wraz z pracownikami Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków dokonała odbioru końcowego prac konserwatorskich przy barokowej chrzcielnicy znajdującej się w kościele parafialnym pw. św. Trójcy i NMP w Byczynie. Drewniana, polichromowana i złocona chrzcielnica pochodząca z XVIII w. stanowi część barokowego wyposażenia wybudowanego w 1767 r. w tym stylu kościoła parafialnego. Półkolista, puklowana czasza chrzcielnicy przechodzi w róg obfitości, który jest podtrzymywany przez stojącego anioła. Na pokrywie znajduje się rzeźbiarska grupa przedstawiająca chrzest Jezusa w Jordanie, spięta wolutami z wici akantu. Zwieńczeniem wolut jest rzeźba Boga Ojca i Gołębicy na obłokach. Ze względu na swoje walory artystyczne i historyczne chrzcielnica została wpisana do rejestru zabytków ruchomych województwa opolskiego.

Więcej

CHARAKTERYSTYKA ZASOBÓW ZABYTKÓW RUCHOMYCH NA TERENIE WOJEWÓDZTWA OPOLSKIEGO

Teren województwa opolskiego jest nasycony zabytkami ruchomymi pochodzącymiz różnych epok stylowych, począwszy od średniowiecznych po zabytki neostylowe z XIX w.  i 1 połowy XX w. Do tej kategorii zabytków należą w szczególności dzieła sztuk plastycznych, rzemiosła artystycznego, sztuki użytkowej, ruchome obiekty techniki, w tym środki transportu, a także instrumenty muzyczne.

Do zabytków ruchomych zalicza się również elementy kształtujące krajobraz kulturowy, takie jak niekubaturowe kapliczki przydrożne, krzyże, wolnostojące pomniki i figury, wśród których najliczniej reprezentowane są rzeźbiarskie wizerunku świętych. Najbardziej popularny z nich na obszarze Opolszczyzny to św. Jan Nepomucen, kanonik z Pragi, którego kult został rozpowszechniony dla potrzeb kontrreformacji od końca XVII wieku na terenie Czech i innych krajów europejskich. Jedne z najwcześniejszych realizacji rzeźbiarskich tego świętego znajdują się miedzy innymi w Łące Prudnickicj (1712), Brzegu (1722), Opawicy (1724), Izbicku (1729), Kałkowie (1729). Odrębną, specyficzną grupę omawianych zabytków ze względu na ich problematyczną ruchomość stanowią malowidła ścienne, w tym nierzadko o unikalnych wartościach historycznych i artystycznych, jak na przykład zespoły gotyckich polichromii tzw. szlaku brzeskiego (Krzyżowice, Małujowice, Pogorzela, Strzelniki).

Więcej

PRACE KONSERWATORSKIE - RUCHOME

KĘPNICA, gm. Nysa, pow. nyski.

Kościół parafialny p.w. Wniebowzięcia NMP.

Obraz – Epitafium księdza Jana Ignacego Francke (barok, 4 ćw. XVII w., olej na desce: rama rzeźbiona, złocona, srebrzona, polichromowana). 

12

Konserwacja objęła malowany na desce obraz epitafijny oraz ażurową akantową ramę z kartuszem inskrypcyjnym. Po demontażu obrazu, przeprowadzono zabieg dezynfekcji drewnianego podłoża i obramienia. Obraz został oczyszczony od lica i odwrocia. Po usunięciu werniksu nie stwierdzono występowania przemalowań i prace przy warstwie malarskiej przeprowadzono w zakresie uzupełnienia ubytków i zabezpieczenia powierzchni. Naprawiono rozspojenia połączeń stolarskich i uzupełniono ubytki drewna. W partii akantowego obramienia, o złoconym i srebrzonym opracowaniu powierzchni, wykonano zabiegi: mechaniczne usunięcie od odwrocia części najbardziej zniszczonego drewna, impregnacja drewna, uzupełnienie ubytków drewna (od odwrocia oraz formy rzeźbiarskiej) masą z żywicy epoksydowej i opracowanie ich powierzchni, nałożenie warstw zaprawy i jej wyszlifowanie, nałożenie złota i srebra metodą na bolus i mikstion oraz wypolerowanie, zabezpieczenie srebra roztworem szelaku. Prowadząc prace w obrębie kartusza inskrypcyjnego Wykonawca stwierdził, iż pod obecną warstwą inskrypcji występuje wcześniejszy napis. Jednak wykonane dodatkowe badania kamerą na podczerwień nie pozwoliły stwierdzić ich charakteru i stanu zachowania. Wobec powyższego zadecydowano o wykonaniu retuszy ostatniej warstwy historycznej.

Wykonawca: mgr Renata Szelwach.

Termin realizacji prac: czerwiec – październik 2013. AM

Więcej

 

bip

 

PUBLIKACJE
O ZABYTKACH OPOLSZCZYZNY

oik2012okladka

W Opolskim Informatorze Konserwatorskim z 2012 r. można Więcej >>

 

ZABYTEK CHRONIONY
PRAWEM